De uitgerekende datum | persoonlijk verhaal

De uitgerekende datum | persoonlijk verhaal.
9 oktober 2016, nooit gedacht dat we deze datum nog altijd zouden rondlopen met een dikke buik.
Nooit gedacht dat ik 40 weken zwanger zou zijn. Ik ben dankbaar en bezorgd tegelijk.

Dankbaar dat we zo’n mooi termijn hebben gehaald en de kleine man het nog altijd goed lijkt te doen in mijn buik. Bezorgd omdat de dagen voorbij kruipen en ik pas gerust ben als dat mannetje gezond en wel op mijn borst ligt. Als je een kindje hebt verloren dan weet je hoe kwetsbaar het is, weet je hoe zo’n kostbaar bezit het is en weet je ook dan als hij nu wordt geboren het goed is met zo’n mooi zwangerschapstermijn. Bij Tess ben ik met 39 weken ingeleid omdat het lichamelijk zwaar was maar ook emotioneel. Nu wil ik zo graag de natuur zijn gang laten gaan maar de angst knaagt.

Bezig blijven is de beste remedie. De naaimachine en lockmachine maken overuren. Jurkjes en leggings voor Tess (o.a. het setje wat ze op de foto aan heeft) en broekjes en shirtjes voor de kleine man. De breipennen liggen niet stil en het huis is inmiddels ook wel opgeruimd en schoon. De Netflix series gaan er in een hard tempo doorheen en de vriezer is gevuld met stoofpeertjes en appelmoes. Vanmiddag zijn we even naar het ‘bos’ geweest. Kastanjes zoeken en nog even een paar gezinsfoto’s gemaakt aangezien Danny nog weinig op de foto’s staat met m’n dikke buik.
Ondanks alle bezigheden kruipt de tijd voorbij.

Hoop dat ik jullie heel snel mag verblijden met het heuglijke nieuws dat ons mannetje is geboren.

2016-10-09_0005 2016-10-09_00062016-10-09_0004

Leave a comment